Το λάθος που κάνεις μια ζωή στη Monopoly – Ο «κανόνας της δημοπρασίας» που αλλάζει τα πάντα
Όλοι όσοι έχουν καθίσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους γύρω από ένα τραπέζι για να παίξουν Monopoly, γνωρίζουν πολύ καλά την εξέλιξη της βραδιάς: αυτό που ξεκινάει ως ένας αθώος, διασκεδαστικός μαραθώνιος αγοραπωλησιών, μετατρέπεται νομοτελειακά σε μια ατελείωτη, ψυχοφθόρα διαδικασία που διαρκεί ώρες, μέχρι όλοι οι παίκτες να εξαντληθούν ψυχολογικά και να συμφωνήσουν απλώς να ανακηρύξουν κάποιον νικητή. Αυτό το αίσθημα αδιεξόδου και η ατελείωτη διάρκεια που χαρακτηρίζει το πιο δημοφιλές επιτραπέζιο παιχνίδι στον πλανήτη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποτέλεσμα μιας συλλογικής παρανόησης. Όπως αποδεικνύεται, φέρουμε οι ίδιοι την ευθύνη για αυτή τη βασανιστική εμπειρία, καθώς επί δεκαετίες αγνοούμε επιδεικτικά τους πραγματικούς, επίσημους κανόνες του παιχνιδιού.
Ένας δημοφιλής YouTuber, γνωστός στον ψηφιακό κόσμο με το όνομα @sblga, εξήγησε πρόσφατα μια αλήθεια που άφησε άναυδους εκατομμύρια παίκτες ανά τον κόσμο. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μεγαλώσει υιοθετώντας μια σειρά από «σπιτικούς κανόνες» που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, παραβλέπουμε έναν βασικό, επίσημο κανόνα που περιλαμβάνεται στο πρωτότυπο βιβλίο οδηγιών και είναι ικανός να αλλάξει ολοκληρωτικά τους όρους του παιχνιδιού. Πρόκειται για τον περίφημο «κανόνα της δημοπρασίας», μια απλή αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική τακτική που υπόσχεται να ολοκληρώσει μια πλήρη παρτίδα μέσα σε μόλις μισή ώρα.
Διάβασε επίσης: Ποιος είδε τον Pikachu και δεν τον φοβήθηκε: Η σουρεαλιστική μάχη με την Kuromi που έγινε viral
Η εφαρμογή αυτού του κανόνα δεν επιταχύνει απλώς τη ροή του παιχνιδιού, αλλά επαναφέρει τη Monopoly στην αρχική, αδίστακτη φύση της, εξαφανίζοντας τις τεχνητές καθυστερήσεις που προκαλούν οι δικοί μας αυθαίρετοι κανόνες. Αν θέλεις να μάθεις πώς λειτουργεί ακριβώς ο κανόνας της δημοπρασίας, γιατί οι περισσότεροι παίκτες επέλεξαν να τον καταργήσουν στην πράξη, αλλά και τη συναρπαστική, σκοτεινή ιστορία πίσω από τη δημιουργία του παιχνιδιού που ξεκίνησε ως καταγγελία κατά της απληστίας, συνέχισε να διαβάζεις.
Ο κανόνας της δημοπρασίας που αλλάζει τα πάντα σε 30 λεπτά
Ο κανόνας της δημοπρασίας ενεργοποιείται τη στιγμή που ένας παίκτης προσγειώνεται σε μια ελεύθερη ιδιοκτησία και είτε δεν επιθυμεί είτε δεν έχει τους απαραίτητους πόρους για να την αγοράσει στην αναγραφόμενη τιμή. Σε αυτή την περίπτωση, η ιδιοκτησία δεν παραμένει αδρανής στο ταμπλό, αλλά βγαίνει αμέσως σε πλειστηριασμό από τον τραπεζίτη για όλους τους παίκτες. Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν υπάρχει ελάχιστο όριο προσφοράς, πράγμα που σημαίνει ότι η δημοπρασία μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και από το 1 δολλάριο. Έτσι, ένας παίκτης μπορεί να αποκτήσει μια πανάκριβη ιδιοκτησία όπως η Boardwalk σε τιμή ευκαιρίας, ή οι πιο εύποροι παίκτες μπορούν να δημιουργήσουν γρήγορα μονοπώλια εξαγοράζοντας τα ακίνητα των ανταγωνιστών τους. Με αυτόν τον τρόπο, όλα τα ακίνητα μοιράζονται ταχύτατα, η ρευστότητα αλλάζει χέρια και το παιχνίδι ολοκληρώνεται θεαματικά σε χρόνο ρεκόρ.
Οι «σπιτικοί κανόνες» και η προσπάθεια να γλυκάνει ο καπιταλισμός
Γιατί όμως σχεδόν κανείς δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον κανόνα; Η επικρατέστερη θεωρία υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς δεν διαβάζουν ποτέ τις οδηγίες, μαθαίνοντας το παιχνίδι εμπειρικά από συγγενείς και φίλους. Με την πάροδο των ετών, οι παίκτες επινόησαν δικούς τους κανόνες για να κάνουν το παιχνίδι πιο ήπιο και λιγότερο αδίστακτο. Δημοφιλείς παραλλαγές, όπως η συγκέντρωση των φόρων στο Free Parking για τον τυχερό που θα προσγειωθεί εκεί, ο διπλάσιος μισθός στην αφετηρία GO, η ασυλία από αγορές στον πρώτο γύρο ή η απαγόρευση είσπραξης ενοικίων από όσους βρίσκονται στη φυλακή, δημιουργήθηκαν για να επιβραδύνουν την πτώχευση. Αυτή η ανάγκη για έναν πιο «συμπονετικό καπιταλισμό» επιμήκυνε το παιχνίδι, μετατρέποντάς το σε έναν πεντάωρο μαραθώνιο χωρίς πραγματικό νικητή.
Η σκοτεινή ιστορία: Από την καταγγελία της απληστίας στο απόλυτο σύμβολο του πλούτου
Η μεγαλύτερη ειρωνεία της Monopoly κρύβεται στην ίδια την καταγωγή της. Τον Ιανουάριο του 1904, μια γυναίκα με το όνομα Lizzie Magie πατεντάρισε το The Landlord’s Game, ένα επιτραπέζιο που σχεδιάστηκε ως εκπαιδευτικό εργαλείο ενάντια στον ανεξέλεγκτο καπιταλισμό. Το παιχνίδι είχε δύο συστήματα κανόνων: ένα που επιβράβευε τη συλλογική ευημερία μέσω της φορολογίας και ένα που επέτρεπε τη δημιουργία μονοπωλίων και την οικονομική εξόντωση των αντιπάλων. Ωστόσο, ένας πωλητής θερμαστρών, ο Charles Darrow, οικειοποιήθηκε την ιδέα χωρίς να δώσει τα credit στην εφευρέτρια, δημιούργησε τη Monopoly όπως τη γνωρίζουμε σήμερα και την πούλησε στην εταιρεία Parker Brothers. Το 1935, η εταιρεία αγόρασε την πατέντα της Lizzie Magie για μόλις 500 δολλάρια χωρίς δικαιώματα, ενώ ο Charles Darrow έγινε εκατομμυριούχος. Αυτό που σχεδιάστηκε ως προειδοποίηση κατά της απληστίας, μετατράπηκε στον απόλυτο ύμνο του ελεύθερου εμπορίου.
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →