Ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος στο Mad.gr: «Η κόρη μου με έστειλε στο The Voice – Δεν φανταζόμουν ποτέ πού θα με οδηγήσει»
Ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος έχει ήδη αφήσει το δικό του αποτύπωμα στο «The Voice», καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι την κορυφή και να αναδειχθεί νικητής. Πίσω όμως από τη νίκη, τις κάμερες και τη σκηνή υπάρχει ένας άνθρωπος που μπήκε σε αυτή τη διαδρομή χωρίς να γνωρίζει πού θα τον οδηγήσει. Όπως αποκαλύπτει ο ίδιος αποκλειστικά στο Mad.gr, η συμμετοχή του στο μουσικό talent show ξεκίνησε μετά από μία παρότρυνση που δεν μπορούσε εύκολα να αγνοήσει: εκείνη της κόρης του, Έλενας.
Από τα πρώτα του μουσικά βήματα, όταν έπαιρνε κρυφά το recorder της αδερφής του και ηχογραφούσε τον εαυτό του να τραγουδά την «Ελένη» της Άννας Βίσση, μέχρι τα drums, την κιθάρα και τελικά το «The Voice», η μουσική ήταν πάντα κάπου εκεί. Σήμερα, με το «Αρκετά με το δράμα» να αποτελεί ένα από τα σημαντικά βήματα στη δισκογραφική του πορεία, ο Κωνσταντίνος μιλά για όλα όσα έζησε, για τη στιγμή της νίκης, για την οικογένειά του αλλά και για όσα ετοιμάζει από εδώ και πέρα.
Διάβασε επίσης: Ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος λέει «Αρκετά με το δράμα» με το νέο του τραγούδι
Και αν υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει από τη συζήτησή μας, είναι πως ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει τη μουσική ως έναν αγώνα δρόμου. Θέλει να εξελίσσεται, να γίνεται καλύτερος στη φωνή και στη σκηνή και, κυρίως, να χτίσει μία πορεία που θα τον αντιπροσωπεύει πραγματικά. Από τη νίκη του «The Voice» μέχρι τα δύο νέα τραγούδια που ετοιμάζει, ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος ανοίγει τα χαρτιά του στο Mad.gr.
Για τον Κωνσταντίνο, η σχέση με τη μουσική ξεκίνησε πολύ πριν υπάρξει οποιαδήποτε σκέψη για επαγγελματική πορεία. Μάλιστα, η πρώτη του επαφή με το τραγούδι έχει μία αρκετά cute ιστορία. «Θυμάμαι να παίρνω το recorder της αδερφής μου και να ηχογραφώ τον εαυτό μου να τραγουδάει την “Ελένη” της Άννας Βίσση», λέει. Στη συνέχεια ήρθαν τα drums και τα πρώτα γκρουπάκια, ενώ η αγάπη του για τη rock, ελληνική και ξένη μουσική, άνοιξε ακόμη περισσότερο τον δρόμο. Κάποια στιγμή στη ζωή του μπήκε και η κιθάρα, με τη βοήθεια του ξαδέρφου του, Σπύρου. «Αυτές τις συγχορδίες ξέρω μέχρι και σήμερα!», σχολιάζει με χιούμορ.
Το ταξίδι του στο «The Voice»
Η συμμετοχή του στο «The Voice» δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιου μεγάλου σχεδίου. Η αφορμή ήρθε από την κόρη του, Έλενα, η οποία ήταν εκείνη που τον παρότρυνε να δοκιμάσει. Ο ίδιος αποφάσισε να το τολμήσει, χωρίς όμως να φαντάζεται ότι το παιχνίδι θα άλλαζε τόσο πολύ την καθημερινότητά του. «Αυτό που δεν περίμενα είναι ότι μια συμμετοχή σε ένα παιχνίδι θα με έβαζε σε μια εντελώς διαφορετική ρουτίνα και θα μου φόρτωνε μαζί και πολλές ευθύνες», εξηγεί.
Η εμπειρία είχε έντονα συναισθήματα, νέες γνωριμίες και ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαδρομή του, ανάμεσά τους και η Έλενα Παπαρίζου. Παράλληλα, όμως, απαιτούσε από εκείνον να ισορροπήσει μία εντελώς διαφορετική καθημερινότητα. «Αυτό που ξεκίνησε επειδή μου το ζήτησε η κόρη μου, με οδήγησε εκεί που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ», παραδέχεται.
Η στιγμή της νίκης θα μπορούσε να έχει πολλά διαφορετικά σενάρια. Για τον Κωνσταντίνο, όμως, η πρώτη του σκέψη ήταν ένας άνθρωπος που βρισκόταν εκεί για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο. «Μόλις άκουσα ότι είμαι ο νικητής, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να πάω να αγκαλιάσω τον πατέρα του άλλου φιναλίστ», αποκαλύπτει.
Όπως εξηγεί, τον είχε γνωρίσει την προηγούμενη ημέρα και είχε δει από κοντά την αγωνία του. Έτσι, εκείνη τη στιγμή ένιωσε την ανάγκη να του συμπαρασταθεί. Η συγκεκριμένη κίνηση, μάλιστα, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς ο Κωνσταντίνος έχει δεχθεί κριτική επειδή δεν πήγε αμέσως να συγχαρεί τον άλλο φιναλίστ.
«Ο κόσμος δεν ξέρει ότι η πρώτη μου κίνηση ήταν να πάω στον πατέρα του. Εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτηκα τίποτα άλλο», εξηγεί. Και φυσικά, κάπου εκεί ήρθε και μία πιο ανθρώπινη στιγμή. Όταν επέστρεψε στη θέση του, συνειδητοποίησε ότι οι κάμερες παρέμεναν ανοιχτές. «Σκέφτηκα ότι δεν έπρεπε να λυγίσω από τα κλάματα», εξομολογείται.
«Αρκετά με το δράμα»: Το τραγούδι που σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο
Τι αισθάνεται, όμως, όταν πατάει play και ακούει το «Αρκετά με το δράμα»; Η απάντησή του είναι ίσως πιο διαφορετική από αυτό που θα περίμενε κανείς. «Το πρώτο συναίσθημα είναι μια περίεργη ηρεμία. Σαν να λέω στον εαυτό μου “φτάνει, πάμε παρακάτω”».
Για εκείνον, το τραγούδι δεν αφορά μόνο το δράμα, αλλά κυρίως τη στιγμή που αποφασίζεις να σταματήσεις να το κουβαλάς μαζί σου. «Μου θυμίζει όλα όσα έχω περάσει, αλλά ταυτόχρονα μου δίνει την αίσθηση ότι δεν θέλω να μείνω άλλο εκεί», εξηγεί.
Με μόλις ένα τραγούδι στη δισκογραφία του, ο Κωνσταντίνος δεν αισθάνεται ακόμη την ανάγκη να κοιτάξει πίσω και να σκεφτεί ποιο μεγάλο hit θα ήθελε να είχε ερμηνεύσει πρώτος. «Δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι που να λέω “έπρεπε να το είχα πει εγώ”», αναφέρει. Αντίθετα, προτιμά να παίρνει μία καλή διασκευή και να προσπαθεί να της δώσει τη δική του ταυτότητα, όπως έκανε και με το «Παλιό μου παλτό», που κυκλοφόρησε επίσημα.
Παράλληλα, όπως παραδέχεται, τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα τι χρειάζεται για να δημιουργηθεί ένα πραγματικά καλό τραγούδι. Και πριν από οτιδήποτε άλλο, δηλώνει πως σέβεται τον κόπο κάθε καλλιτέχνη.
Ο ρόλος της μουσικής στη ζωή του
Αν τον ρωτήσεις πού θέλει να βρίσκεται σε δέκα χρόνια, δεν θα ακούσεις μία λίστα με τεράστιες φιλοδοξίες και αριθμούς. Ο στόχος του είναι πολύ πιο απλός και ουσιαστικός. «Θα ήθελα η μουσική να είναι η δουλειά μου, να μπορώ να ζήσω από αυτήν και να έχω δίπλα μου την οικογένειά μου», λέει. Θέλει να κάνει αυτό που αγαπά χωρίς να αισθάνεται ότι χρειάζεται διαρκώς να αποδεικνύει κάτι στους άλλους. Και όπως τονίζει, αν καταφέρει να φτάσει σε αυτό το σημείο, θα είναι ευχαριστημένος.
Παρότι η μουσική και οι εμφανίσεις έχουν μπει δυναμικά στην καθημερινότητά του, ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι απαραίτητα κάτι που διαχειρίζεται εύκολα. «Δεν είμαι πολύ καλός στο να ξεφεύγω. Σκέφτομαι συνέχεια», παραδέχεται. Αυτό που πραγματικά τον ηρεμεί είναι οι στιγμές με την οικογένειά του, χωρίς πρόγραμμα και χωρίς την ανάγκη να κάνουν κάτι συγκεκριμένο. Μπορεί, λοιπόν, να μην έχει βρει ακόμη το απόλυτο «off button» του, αλλά φαίνεται πως ξέρει πολύ καλά πού βρίσκεται το προσωπικό του safe place.
Το παιδικό «what if» που ακόμα τον στοιχειώνει!
Μία από τις πιο έντονες αναμνήσεις του από τα παιδικά του χρόνια δεν αφορά τη μουσική, αλλά το μπάσκετ. Συγκεκριμένα, θυμάται τους Παγκύπριους Αγώνες, σε έναν αγώνα που κρίθηκε κυριολεκτικά στην τελευταία φάση.
Η ομάδα του έχανε με έναν πόντο, απέμεναν μόλις τρία δευτερόλεπτα και ο ίδιος κέρδισε δύο βολές. Το αποτέλεσμα; Έχασε και τις δύο και, όπως θυμάται, χάθηκε και το Παγκύπριο Πρωτάθλημα. «Ήταν μια στιγμή που πραγματικά με διέλυσε και, για να είμαι ειλικρινής, δεν το ξεπέρασα ποτέ!», λέει με χιούμορ. Μάλλον κάποιες χαμένες βολές μένουν για πάντα στο μυαλό!
Στην ερώτηση για τον άνθρωπο που πίστεψε πρώτος πραγματικά σε εκείνον, ο Κωνσταντίνος δεν μπορεί να δώσει ένα μόνο όνομα. Όπως εξηγεί, σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του υπήρχαν διαφορετικοί άνθρωποι που έβλεπαν κάτι σε εκείνον. Άλλος πίστεψε στη φωνή του, άλλος στον χαρακτήρα του και άλλος απλώς στον ίδιο ως άνθρωπο. Ίσως, τελικά, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι κάτι που λέει ο ίδιος: πως υπήρξαν άνθρωποι που τον πίστεψαν σε στιγμές που εκείνος δεν πίστευε τόσο στον εαυτό του.
Δύο νέα τραγούδια και αρκετά live έρχονται
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο επόμενο κεφάλαιο. Ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος δεν σκοπεύει να αφήσει τη δυναμική της νίκης να χαθεί, καθώς το επόμενο διάστημα έχει ήδη αρκετή δουλειά. Όπως μας αποκαλύπτει, έρχονται δύο νέα τραγούδια, ενώ παράλληλα έχουν προγραμματιστεί αρκετά live τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα.
Ο βασικός του στόχος, ωστόσο, παραμένει ένας: να εξελίσσεται. Να γίνεται καλύτερος στη φωνή και στη σκηνή, να διατηρεί την ποιότητά του και να χτίζει βήμα-βήμα τη δική του μουσική ταυτότητα. «Δεν βιάζομαι· θέλω κάθε βήμα να έχει λόγο και να με αντιπροσωπεύει», λέει χαρακτηριστικά.
Και κάπως έτσι, ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος δείχνει πως η νίκη στο «The Voice» δεν ήταν για εκείνον ο προορισμός, αλλά μάλλον η αρχή. Με νέα μουσική, live και έναν ξεκάθαρο στόχο να εξελιχθεί, το επόμενο κεφάλαιο μόλις ξεκινά.
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →