O Γιάννης Αρβανιτίδης στο «Το κάνουμε καλοκαιρινό»: ««Η αβεβαιότητα του αύριο με τρομάζει»
Ο Γιάννης Αρβανιτίδης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Το κάνουμε καλοκαιρινό» με την Αθηνά Κλήμη και τον Ανδρέα Ζωίτσα, σε μια απολαυστική και άκρως αποκαλυπτική συζήτηση. Ο νεαρός και ταλαντούχος καλλιτέχνης άνοιξε την καρδιά του, μιλώντας για το πώς βιώνει τη φετινή του επιτυχία, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα πρώτα του βήματα, αλλά και για την αυθεντικότητά του που τον έχει φέρει κοντά στο κοινό.
Αναφερόμενος στη συνεργασία του με την Ιουλία Καλλιμάνη, ο Γιάννης Αρβανιτίδης εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για τις στιγμές που ζει πάνω στη σκηνή, αποκαλύπτοντας παράλληλα τα άμεσα σχέδιά του για τον χειμώνα. Οι δυο τους έχουν αναπτύξει μια εξαιρετική χημεία, η οποία αποτυπώνεται έντονα στις ζωντανές εμφανίσεις τους: «Είμαι σε ένα τουρ με την Ιουλία Καλημάνη και τον Γιάννη Ξανθόπουλο. Περνάω μαγικά, περνάω πάρα πολύ ωραία. Ήμασταν μαζί στο Τόκιο τον χειμώνα που μας πέρασε και απ’ ό,τι φαίνεται θα συνεχίσουμε και τώρα. Είμαστε Ελλάδα και Κύπρο σε πάρα πολλούς προορισμούς».
Διάβασε επίσης: Ο Manos Derv στο «Το κάνουμε καλοκαιρινό»: «Θα ήθελα στο μέλλον να έχω και κανάλι στο YouTube»
Συνεχίζοντας την αναφορά του στα επαγγελματικά του βήματα για τη νέα σεζόν, εξήγησε πώς διαμορφώνεται το πρόγραμμά του: «Τώρα είμαστε στα τελειώματα, οπότε σιγά-σιγά ξεκινάμε Θεσσαλονίκη στο Eden, σε έναν πάρα πολύ ωραίο χώρο, για περίπου έναν με ενάμιση μήνα, πριν φύγουμε για Αθήνα. Η Ιουλία είναι ένας πολύ δοτικός άνθρωπος. Καλλιτεχνικά είναι από τις πολύ καλές τραγουδίστριες της γενιάς της και χαίρομαι πάρα πολύ για τη συνεργασία μας».
Στόχοι, προσγείωση στην πραγματικότητα και η αξία της αυτοκριτικής
Παρά τις επιτυχίες του και την αναγνωρισιμότητα, ο τραγουδιστής παραμένει προσγειωμένος. Εξηγεί πως στον χώρο του θεάματος οι προσδοκίες χρειάζονται μέτρο, καθώς η υπερβολική προσκόλληση σε στόχους μπορεί συχνά να οδηγήσει σε απογοήτευση: «Καλό είναι να μη δουλεύεις για την ικανοποίηση, άποψή μου έτσι. Καλό είναι ρε παιδί μου να κάνεις πράγματα και να βάζεις στόχους. Και καμιά φορά, δυστυχώς, οι στόχοι δεν πραγματοποιούνται, οπότε πρέπει να είμαστε ΟΚ και με αυτό».
Δίνοντας έμφαση στην προσωπική του οργάνωση και στον τρόπο που διαχειρίζεται τα επαγγελματικά του όνειρα, πρόσθεσε: «Έχω κουτάκια, γενικά είμαι λίγο εμμονικός με κάποια πράγματα, αλλά παράλληλα προσπαθώ να βάζω σε τάξη το μυαλό μου και να έχω χαμηλά την μπάλα για να μην απογοητεύομαι. Αγαπάω αυτό που κάνω. Φυσικά το ταξίδι είναι το τραγούδι, αλλά υπάρχει και ένας προορισμός που θες να φτάσεις. Οπότε παλεύω για τον προορισμό, απολαμβάνοντας πρώτα το ταξίδι».
Η απρόσμενη viral επιτυχία του τραγουδιού «Απόλαυση»
Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα της συνέντευξης ήταν η τεράστια απήχηση που γνώρισε το τραγούδι «Απόλαυση» στα social media. Η επανεμφάνιση του κομματιού, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, ήρθε εντελώς ξαφνικά και αγκαλιάστηκε θερμά από τη νεότερη γενιά: «Αυτό ήρθε πάρα πολύ απρόσμενα. Δεν ήταν κάτι που επιδίωξα, όπως κάνω με άλλα πράγματα. Έγινε στην κυριολεξία τυχαία από ένα βίντεο που ανέβηκε τον Δεκέμβρη σε ένα fan page, από μια ζωντανή εμφάνισή μου στο μαγαζί».
Αναφερόμενος στη σύνδεση του κοινού με τη δική του εκδοχή, ο τραγουδιστής σχολίασε: «Μετά από ένα πεντάμηνο, μπήκα τυχαία στον ήχο του live και είδα ότι δημιουργούνται συνεχώς βίντεο. Γίνεται ένας χαμός από το πουθενά! Το κομμάτι το είχε τραγουδήσει με απόλυτη επιτυχία ο Διονύσης Μακρής το 2006. Έτσι, είκοσι χρόνια μετά, οι νεότεροι, είκοσι και είκοσι πέντε χρονών που δεν το γνώριζαν, το συνδέσανε με τη δική μου φωνή, οπότε αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.»
Οι διασκευές, η σκληρή σχολή της επαρχίας και η αβεβαιότητα του χώρου
Μιλώντας για τις διασκευές παλιών επιτυχιών, ο Γιάννης Αρβανιτίδης εξήγησε πως υπάρχουν τραγούδια που είναι τόσο ταυτισμένα με τους αρχικούς ερμηνευτές τους που δεν πρέπει να αγγίζονται εύκολα: «Υπάρχουν ερμηνείες τραγουδιών που, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορείς να τις αγγίξεις. Όχι γιατί δεν αξίζεις, αλλά γιατί έχουν συνδεθεί απόλυτα με τη φωνή του εκάστοτε καλλιτέχνη. Ωστόσο, μπορείς να δώσεις μια δική σου πινελιά και φρεσκάδα.»
Παράλληλα, θυμήθηκε τα δύσκολα χρόνια στα νυχτερινά μαγαζιά της επαρχίας, τα οποία λειτούργησαν ως το καλύτερο σχολείο για την εξέλιξή του: «Εγώ ξεκίνησα κατευθείαν από πολύ σκληροπυρηνικά πράγματα, παίζοντας μπουζούκι στην επαρχία. Όταν μου έλεγαν παλαιότερα ότι η επαρχία είναι το μεγαλύτερο σχολείο, δεν το καταλάβαινα. Τώρα όμως, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα της δουλειάς, το καταλαβαίνω απόλυτα».
Κλείνοντας το κομμάτι αυτό, παραδέχτηκε ανοιχτά τις σκέψεις του για την επόμενη μέρα στον χώρο: «Η αβεβαιότητα του αύριο με τρομάζει. Όσο μεγαλώνω και ωριμάζω, το διαχειρίζομαι διαφορετικά· ξέρω ότι η δουλειά είναι αυτή, αλλιώς την παρατάς ή κάνεις κάτι άλλο».
Ακραία σκηνικά backstage και το μεγάλο του πάθος
Η συζήτηση έκλεισε με πιο ανάλαφρο και χιουμοριστικό τόνο. Ο τραγουδιστής μοιράστηκε μερικές από τις πιο τρελές και απρόβλεπτες ιστορίες που του έχουν συμβεί πίσω από τα φώτα της σκηνής: «Ένα λεπτό πριν βγω στη σκηνή παθαίνω διάστρεμμα και πέφτω κάτω! Γυρνάω το πόδι μου και πονάω αφόρητα. Ανεβαίνω οριακά με υποβοήθηση, στέκομαι στο ένα πόδι σαν τον πετεινό και τραγουδάω κλαίγοντας από τους πόνους.»
Συνεχίζοντας τις αποκαλύψεις από τη ζωή στον δρόμο και τα ξενοδοχεία, πρόσφερε στιγμές γέλιου στο πλατό: «Άλλοτε πάλι, ήμασταν σε ξενοδοχείο με τη δουλειά, κάνει μπάνιο ένας συνάδελφος και σκάει ο θερμοσίφωνας! Μου φωνάζει “Άνοιξε την πόρτα”, την ανοίγω και πετάγονται καπνοί· παραλίγο να καεί ο άνθρωπος.»
Φυσικά, δεν παρέλειψε να μιλήσει για τη μεγάλη του αδυναμία, που δεν είναι άλλη από το καλό φαγητό και τη μαγειρική: «Τώρα, όσον αφορά το φαγητό, τρώω πάρα πολύ. Ζω για το φαγητό! Τρώω και σκέφτομαι τι θα φάω στο επόμενο γεύμα. Μ’ αρέσει να μαγειρεύω για άλλους. Εκτός από τα κλασικά κοτόπουλα και μοσχάρια, λατρεύω τα γεμιστά. Ορφανά ή με κιμά; Με κιμά! Ποια ορφανά; Στην Κύπρο τα τρώμε πάντα με κιμά, δεν υπάρχουν ορφανά γεμιστά!»
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →