Ο Αλέξανδρος Τομαδάκης στο Talk to Mad: «Φοβόμουν μήπως θεωρήσουν ότι κοροϊδεύω τον ρόλο»
Ο Αλέξανδρος Τομαδάκης, ο ηθοποιός που γνωρίσαμε μέσα από τον ρόλο του Λουκά στη μαύρη κωμωδία «Κάμπινγκ» του MEGA, βρέθηκε στον καναπέ του Talk to MAD και συνομίλησε με την Αθηνά Κλήμη για την εμπειρία του στη σειρά, τις προκλήσεις που κρύβει ο ρόλος του, αλλά και την πορεία του στον χώρο της υποκριτικής. Με ειλικρίνεια, μίλησε για την ευθύνη που αισθάνεται απέναντι στην εκπροσώπηση της διαφορετικότητας, το άγχος που συνόδευσε την πρώτη του επαφή με ένα τόσο σημαντικό cast και τα μηνύματα που έλαβε από ανθρώπους που συγκινήθηκαν με την ερμηνεία του.
Πίσω από την τηλεοπτική του παρουσία, ωστόσο, βρίσκεται μια διαδρομή που δεν ξεκίνησε με στόχο να γίνει ηθοποιός. Μεγαλωμένος στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, ο Αλέξανδρος Τομαδάκης ονειρευόταν αρχικά να γίνει πυροσβέστης, μέχρι που μια σχολική παράσταση τού αποκάλυψε έναν διαφορετικό δρόμο. Στη συνέντευξή του μίλησε ακόμη για την αβεβαιότητα που συνοδεύει το επάγγελμα, τις συνεργασίες που ονειρεύεται και την επιθυμία του να δοκιμαστεί στο μέλλον στον κινηματογράφο και στο εξωτερικό.
Διάβασε επίσης: Η Νάντια Κοτσαντή στο «Talk to Mad»: «Έχω φτάσει 26 και το “Καγκουρομάνα” δεν έχει ημερομηνία λήξης»
Η συμμετοχή του στο «Κάμπινγκ» αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του, αλλά και μια εμπειρία που συνοδεύτηκε από αρκετή αγωνία. Όπως εξήγησε στην Αθηνά Κλήμη, χρειάστηκε να περάσει από αρκετές ακροάσεις μέχρι να πάρει τον ρόλο, ενώ όταν έμαθε ποιοι θα αποτελούσαν το καστ, ένιωσε πως βρισκόταν ανάμεσα σε ηθοποιούς που θαύμαζε ήδη: «Ένιωθα λίγο μικρός, να σου πω την αλήθεια, σε σχέση με το εγώ τι κάνω ανάμεσα σε αυτούς τους ηθοποιούς», παραδέχτηκε, αναφερόμενος στους συνεργάτες του, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται η Βίκυ Σταυροπούλου, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος και ο Γιώργος Χρυσοστόμου.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, δεν ήταν μόνο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός σημαντικού τηλεοπτικού cast, αλλά κυρίως να προσεγγίσει τον Λουκά με τον σεβασμό που θεωρεί απαραίτητο. Ο χαρακτήρας έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και η ερμηνεία του απαιτεί λεπτές ισορροπίες, καθώς η σειρά κινείται στο πλαίσιο της μαύρης κωμωδίας: «Εγώ, από την άλλη πλευρά, ένιωσα τεράστιο βάρος ευθύνης, γιατί, ξέρεις, ακόμα το έχω, ακόμα το νιώθω», ανέφερε, εξηγώντας πως αναρωτιέται συχνά μήπως κάποιος παρεξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο αποδίδει τον ρόλο ή θεωρήσει ότι αντιμετωπίζει τον χαρακτήρα με διάθεση κοροϊδίας.
Όπως εξήγησε, το δύσκολο ήταν να βρει την ισορροπία ανάμεσα στον ρεαλισμό και την κωμική διάσταση, ώστε το χιούμορ να προκύπτει από τον ρυθμό και τον τρόπο έκφρασης του χαρακτήρα και όχι από την ίδια τη διαφορετικότητά του.
Τα μηνύματα που τον συγκίνησαν περισσότερο
Η συζήτηση με την Αθηνά Κλήμη στράφηκε και στη σημασία της εκπροσώπησης διαφορετικών ανθρώπων στην τηλεόραση. Ο Αλέξανδρος Τομαδάκης συμφώνησε πως η παρουσία τους στις τέχνες και στην καθημερινή ψυχαγωγία μπορεί να αποτελέσει ένα ουσιαστικό βήμα προς μια κοινωνία με μεγαλύτερη αποδοχή.
Μάλιστα, αποκάλυψε πως τα σχόλια που τον συγκίνησαν περισσότερο μετά την προβολή της σειράς ήταν εκείνα που έλαβε από μητέρες παιδιών στο φάσμα του αυτισμού και με διαφορετικές ανάγκες. Τα μηνύματα αυτά λειτούργησαν για τον ίδιο ως ανακούφιση, καθώς από την αρχή φοβόταν μήπως η ερμηνεία του παρερμηνευτεί: «Εκεί ένιωσα εγώ μια αγκαλιά προς το ότι οκ, κάπως κάτι καταφέραμε», είπε, περιγράφοντας πόσο σημαντικό ήταν να διαπιστώσει ότι ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε τον Λουκά έγινε δεκτός θετικά από ανθρώπους που έχουν προσωπική εμπειρία γύρω από το συγκεκριμένο θέμα.
Παράλληλα, μοιράστηκε τη σκέψη του για τον τρόπο με τον οποίο η διαφορετικότητα μπορεί να εντάσσεται φυσικά στις τηλεοπτικές ιστορίες. Όπως εξήγησε, θεωρεί σημαντικό οι χαρακτήρες να μη χρειάζεται να ορίζονται αποκλειστικά από ένα χαρακτηριστικό τους. Όταν η διαφορετικότητα αποτελεί μέρος της καθημερινότητας μιας ιστορίας, χωρίς να είναι απαραίτητα το κεντρικό της θέμα, η αποδοχή μπορεί να προκύψει πιο αβίαστα.
Από την Καλαμαριά και τη σχολική παράσταση στη δραματική σχολή
Η σχέση του με την υποκριτική ξεκίνησε αρκετά διαφορετικά από ό,τι θα περίμενε κανείς. Ο Αλέξανδρος Τομαδάκης αποκάλυψε πως, όταν ήταν μικρότερος, δεν είχε σκεφτεί να γίνει ηθοποιός, καθώς το επάγγελμα που τον ενδιέφερε ήταν εκείνο του πυροσβέστη. Αυτό που τον γοήτευε ήταν ο συνδυασμός της δράσης με την προσφορά και τη δυνατότητα να βοηθάς άλλους ανθρώπους.
Η πρώτη επαφή του με το θέατρο ήρθε στην Γ΄ Λυκείου, μέσα από μια σχολική εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου. Όταν η καθηγήτριά του τούς ζήτησε να ετοιμάσουν κάτι για την ημέρα, εκείνος αναζήτησε στο διαδίκτυο ένα σχετικό θεατρικό κείμενο και επέστρεψε στην τάξη με μια εκδοχή του Καραγκιόζη.
Αυτό που αρχικά έμοιαζε με μια απλή σχολική δραστηριότητα εξελίχθηκε σε μια εμπειρία που του άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε το μέλλον του. Θυμήθηκε, μάλιστα, τη στιγμή της υπόκλισης μετά την παράσταση ως το σημείο στο οποίο ένιωσε για πρώτη φορά πως η υποκριτική ήταν κάτι που ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει: «Ήταν σαν να πάγωσε ο χρόνος. Έκανα ένα “ουάου, αυτό μου αρέσει!”», περιέγραψε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στις εισαγωγικές εξετάσεις για τη δραματική σχολή του Κρατικού Θεάτρου. Όπως αποκάλυψε, δεν κατάφερε να περάσει με την πρώτη προσπάθεια, αλλά συνέχισε μέχρι να τα καταφέρει.
Η ανασφάλεια ενός νέου ηθοποιού και τα επόμενα βήματα
Παρά τις σημαντικές συνεργασίες που έχει ήδη στο ενεργητικό του, ο Αλέξανδρος Τομαδάκης δεν έκρυψε πως η επαγγελματική αβεβαιότητα αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της δουλειάς του. Οι ακροάσεις, οι απορρίψεις και η αγωνία για το τι θα ακολουθήσει μετά την ολοκλήρωση μιας παραγωγής είναι μέρος της καθημερινότητάς του: «Κάπως το έχω αποδεχτεί, αλλά δεν το έχω συνηθίσει», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την ανασφάλεια που βιώνει κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια δουλειά και καλείται να αναζητήσει την επόμενη ευκαιρία.
Όπως εξήγησε, υπήρξε περίοδος κατά την οποία δεν είχε κάποια θεατρική πρόταση και αναρωτιόταν αν θα καταφέρει να επιστρέψει σύντομα στη σκηνή. Τελικά, η πρόταση του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου για την παράσταση «Σκοτάδι», στην οποία συμμετέχει παράλληλα με τα γυρίσματα του «Κάμπινγκ», ήρθε σε μια στιγμή που δεν την περίμενε.
Η συγκεκριμένη παράσταση έχει μια ιδιαίτερη συνθήκη, καθώς εξελίσσεται στο απόλυτο σκοτάδι, χωρίς οι θεατές να βλέπουν όσα συμβαίνουν επί σκηνής. Ο ηθοποιός εξήγησε πως η πρόταση τον ενθουσίασε τόσο λόγω της ιδιαιτερότητάς της όσο και επειδή ήθελε πολύ να συνεργαστεί με τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη.
Όσο για το μέλλον, θα ήθελε να δοκιμαστεί περισσότερο στον κινηματογράφο, ενώ δεν κρύβει πως σκέφτεται και το ενδεχόμενο να ανοίξει τα επαγγελματικά του φτερά στο εξωτερικό. Πρόκειται, όπως παραδέχτηκε, για μια επιθυμία που βρίσκεται ακόμη στο πίσω μέρος του μυαλού του, αλλά θα ήθελε να εξερευνήσει.
Ο μεγαλύτερος φόβος του και η υπερδύναμη που θα ήθελε να έχει
Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε με ένα πιο ανάλαφρο παιχνίδι, μέσα από το οποίο η Αθηνά Κλήμη προσπάθησε να γνωρίσει ακόμη καλύτερα τον καλεσμένο της πέρα από τους επαγγελματικούς του ρόλους. Όταν κλήθηκε να αποκαλύψει ποια υπερδύναμη θα ήθελε να έχει, ο Αλέξανδρος Τομαδάκης επέλεξε την αορατότητα, ενώ, μιλώντας για τον μεγαλύτερο φόβο του, απάντησε πως είναι να μείνει μόνος.
Στο υποθετικό σενάριο ενός ναυαγίου σε έρημο νησί, όπου θα έπρεπε να επιλέξει έναν συμπρωταγωνιστή από το «Καμπινγκ» για να τον βοηθήσει να επιβιώσει, η επιλογή του ήταν ο Γιώργος Χρυσοστόμου, καθώς, όπως είπε, διαθέτει έντονο ένστικτο επιβίωσης.
Μέσα από τη συζήτηση με την Αθηνά Κλήμη στο Talk to MAD, ο Αλέξανδρος Τομαδάκης έδωσε μια πιο προσωπική εικόνα της πορείας του, μιλώντας ανοιχτά για τις δυσκολίες ενός επαγγέλματος που απαιτεί επιμονή, υπομονή και αντοχή στην αβεβαιότητα. Παρά τις ανασφάλειες που εξακολουθούν να τον συνοδεύουν, αντιμετωπίζει κάθε νέα συνεργασία ως μια ευκαιρία να εξελιχθεί, έχοντας πλέον βρει στην υποκριτική έναν δρόμο που δεν είχε φανταστεί όταν καθόταν στα τελευταία θρανία του σχολείου.
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →