Καρυοφυλλιά Καραμπέτη: «Δεν μπορώ να συμμετέχω σε κάτι που υποτιμά τη νοημοσύνη του θεατή»
Υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν ξεχωρίζουν μόνο για το ταλέντο τους, αλλά και για τη συνέπεια με την οποία υπηρετούν τις αρχές τους. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ανήκει αδιαμφισβήτητα σε αυτή την κατηγορία. Με μια πορεία δεκαετιών στο ελληνικό θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, έχει αποδείξει ότι κάθε της επιλογή βασίζεται στην ποιότητα, τον σεβασμό προς το κοινό και την ουσιαστική καλλιτεχνική έκφραση. Στην πρόσφατη συνέντευξή της μίλησε με ειλικρίνεια για το ταξίδι της στην υποκριτική, τις εικόνες που σημάδεψαν τα παιδικά της χρόνια, τη δύναμη της Τέχνης, αλλά και τη φράση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της: «Δεν μπορώ να συμμετέχω σε κάτι το οποίο υποτιμά τη νοημοσύνη του θεατή».
Η σχέση της με την υποκριτική ξεκίνησε πολύ πριν αποφασίσει να ακολουθήσει επαγγελματικά αυτόν τον δρόμο. Μεγαλωμένη σε ένα χωριό του Έβρου, σε μια εποχή που η τηλεόραση δεν είχε ακόμη μπει στα περισσότερα σπίτια, οι πρώτες εικόνες που τη μάγεψαν ήρθαν μέσα από ένα βανάκι που επισκεπτόταν το χωριό και πρόβαλλε ελληνικές ταινίες στο καφενείο του πατέρα της. Για τη μικρή τότε Καρυοφυλλιά, εκείνες οι προβολές ήταν ένα πραγματικό παράθυρο σε έναν διαφορετικό κόσμο. Μέσα από τις ιστορίες, τους χαρακτήρες και τις ερμηνείες ταξίδευε σε τόπους που δεν είχε γνωρίσει και συναντούσε ανθρώπους που διεύρυναν τη φαντασία και τον τρόπο σκέψης της.
Jennifer Lopez: Η συνάντηση με τη Celia Kritharioti στο Παρίσι – Άρωμα Hollywood στην υψηλή ραπτική
Εξίσου σημαντικό ρόλο έπαιξε και το ραδιόφωνο. Το «Θέατρο της Τετάρτης», αλλά και οι θεατρικές εκπομπές του Σαββάτου και της Κυριακής, αποτέλεσαν για εκείνη ένα μοναδικό σχολείο. Μέσα από τις φωνές σπουδαίων ηθοποιών, όπως η Κατίνα Παξινού, γνώρισε μεγάλα θεατρικά έργα και κορυφαίους συγγραφείς, ενώ οι σχολικές παραστάσεις επιβεβαίωσαν ότι η σκηνή ήταν ο χώρος όπου ένιωθε πραγματικά ότι ανήκει.
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ξεκαθάρισε ότι κάθε επαγγελματική της επιλογή περνά μέσα από ένα βασικό φίλτρο: τον σεβασμό προς τον θεατή. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, δεν θα μπορούσε ποτέ να συμμετέχει σε μια δουλειά που υποτιμά τη νοημοσύνη του κοινού, καθώς θεωρεί ότι το θέατρο και γενικότερα η Τέχνη οφείλουν να προκαλούν σκέψη, να γεννούν ερωτήματα και να δημιουργούν ουσιαστική επικοινωνία με τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντι. Η συγκεκριμένη θέση συνοψίζει και τη συνολική πορεία της, καθώς επί δεκαετίες επιλέγει έργα υψηλών απαιτήσεων, υπηρετώντας τη δραματουργία με συνέπεια και σεβασμό.
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη χαρακτήρισε την Τέχνη ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια του ανθρώπου. Όπως εξήγησε, μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε τους φόβους, τις αγωνίες και τις δυσκολίες της καθημερινότητας, ενώ παράλληλα μας επιτρέπει να γελάμε, να συγκινούμαστε και να οδηγούμαστε σε μια μορφή εσωτερικής κάθαρσης.
Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι η αξία της φάνηκε ακόμη πιο έντονα την περίοδο της καραντίνας, όταν βιβλία, μουσική, κινηματογράφος και θέατρο κράτησαν συντροφιά σε εκατομμύρια ανθρώπους, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά ουσιαστική ανθρώπινη ανάγκη. Σύμφωνα με την ίδια, η Τέχνη μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον άλλον, να περιορίσουμε τα πρωτόγονα ένστικτά μας και να εξελιχθούμε ως άνθρωποι, λειτουργώντας σαν μια διαρκής υπενθύμιση ότι η ενσυναίσθηση και η καλλιέργεια είναι απαραίτητες για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία.
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →