Η Μελίνα Ασλανίδου στο After Dark: «Σπούδασα βοηθός μικροβιολόγου, αλλά δεν μπορούσα να το αντέξω»
Το Σάββατο 25 Ιουλίου, η Μελίνα Ασλανίδου θα βρεθεί καλεσμένη του Θέμη Γεωργαντά στην εκπομπή After Dark, σε μια βραδιά που υπόσχεται να καθηλώσει το τηλεοπτικό κοινό. Η αγαπημένη τραγουδίστρια κάθεται στον καναπέ του πλατό για να παραχωρήσει μια από τις πιο ειλικρινείς, βαθιές και αποκαλυπτικές συνεντεύξεις της τηλεοπτικής σεζόν, αφήνοντας πίσω της κάθε τυπικότητα και μιλώντας έξω από τα δόντια για όλα όσα δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για εκείνη.
Η γνωστή ερμηνεύτρια ξεδιπλώνει το νήμα της ζωής και της καριέρας της, μιλώντας ανοιχτά για τη μακρόχρονη διαδρομή της και αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της που σπανίως βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Μέσα από μια εξομολόγηση ψυχής στον παρουσιαστή, θα εκπλήξει ευχάριστα το κοινό, φέρνοντας στο φως τις εντελώς διαφορετικές επαγγελματικές αναζητήσεις και τα όνειρα που έκανε πριν η μεγάλη της αγάπη, η μουσική, μπει οριστικά και αμετάκλητα στη ζωή της για να την κερδίσει ολοκληρωτικά.
Διάβασε επίσης: «Κρίνο και αγκάθι»: Η πρώτη ανάγνωση του σεναρίου αποκάλυψε το κλίμα της νέας σειράς του ΑΝΤ1
Το άγνωστο παρελθόν ως βοηθός μικροβιολόγου
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Θέμης Γεωργαντάς θα τη ρωτήσει αν είχε κάποιο άλλο back up plan στο μυαλό της. Η ίδια θα αποκαλύψει πως σπούδασε βοηθός μικροβιολόγου και έκανε την πρακτική της σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης και στα Γιαννιτσά, την εποχή που το νοσοκομείο της περιοχής είχε μόλις ανοίξει. Ωστόσο, θα εξηγήσει πως σύντομα κατάλαβε ότι ο συγκεκριμένος χώρος δεν της ταιριάζε καθόλου.
Η τραγουδίστρια θα εξομολογηθεί στον αέρα της εκπομπής πως ήταν πολύ ευαίσθητη για να μπορέσει να διαχειριστεί τις δύσκολες καταστάσεις στα νοσοκομεία. Θα παραδεχτεί πως στεναχωριόταν υπερβολικά και τα έπαιρνε όλα προσωπικά, κάτι που προσπαθεί να δουλέψει και να διαχειριστεί μέχρι σήμερα εξαιτίας της τεράστιας ενσυναίσθησης που διαθέτει. Συγκεκριμένα, θα πει χαρακτηριστικά: «Σπούδασα βοηθός μικροβιολόγου. Έκανα την πρακτική μου σε διάφορα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, μετά στα Γιαννιτσά. Μόλις είχε γίνει το νοσοκομείο τότε. Είδα όμως ότι δεν μπορούσα. Δεν σου ταίριαζε καθόλου. Ήμουν ευαίσθητη για να αντιμετωπίσω αυττις καταστάσεις. . Στεναχωριόμουν πάρα πολύ, το έπαιρνα προσωπικά. Αυτό το έχω ακόμα. Το δουλεύω για να μην το έχω τόσο έντονα».
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →