H Lou στο Unplugged Stories: «Θα ήθελα πολύ να πάω Eurovision, αν και δεν ξέρω αν η Ελλάδα είναι έτοιμη για μένα»
Σε μια απολαυστική και εκ βαθέων εξομολόγηση στο Unplugged Stories του Mad TV, η ανατρεπτική artist Lou ξεδιπλώνει την πορεία της από τα παιδικά χρόνια στο Μενίδι μέχρι τη σύγχρονη εναλλακτική μουσική σκηνή. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, χιούμορ και τη χαρακτηριστική της ειρωνεία, η δημιουργός περιγράφει τη ζωή της σαν ένα ταξίδι αυτογνωσίας και μουσικής εξέλιξης, δίνοντας από την πρώτη στιγμή τον παλμό μιας συνέντευξης που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα.
Η σχέση της με τη μουσική ξεκίνησε πολύ πριν προλάβει καν να συνειδητοποιήσει τον κόσμο γύρω της. Μεγαλωμένη στο Μενίδι Αττικής μαζί με τη δίδυμη αδερφή της, η οποία παίζει βιολοντσέλο, κουβαλάει από μικρή ηλικία μια βαθιά βιωματική σχέση με τα πλήκτρα, όντας πλέον μια καταρτισμένη ακαδημαϊκή μουσικός με σπουδές στη jazz στην Κέρκυρα: «Μεγάλωσα στο Μενίδι Αττικής μαζί με τη δίδυμη αδερφή μου, τη Χριστίνα, η οποία παίζει βιολοντσέλο. Από τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια μέχρι και το πανεπιστήμιο, οι αναμνήσεις μου είναι γεμάτες μουσική. Σπουδάσαμε μαζί στην Κέρκυρα, καθώς είμαι academic musician με σπουδές στη jazz».
Διάβασε επίσης: Η Ασημένια Βουλιώτη στο Unplugged Stories: «Το να υποδυθώ τη Μαρινέλλα ήταν για μένα ένα σοκαριστικό ταξίδι»
Η επαφή της με το πιάνο ξεκίνησε κυριολεκτικά πριν από τα πρώτα της βήματα, καθώς η γιαγιά της τής έκανε δώρο ένα πιάνο με το που γεννήθηκε: «Με τη γέννησή μας, η γιαγιά μάς έκανε δώρο ένα πιάνο, το οποίο έγινε σταθερό σημείο αναφοράς στα παιδικά μας χρόνια. Η μητέρα μου συχνά θυμάται ότι πατούσα τα πλήκτρα του πιάνου ώρες ατελείωτες, κυριολεκτικά πριν καν μπουσουλήσω ή περπατήσω. Βλέποντας από νωρίς την έφεσή μου στη μουσική, πήρε την πρωτοβουλία να με ενθαρρύνει, κάτι που γρήγορα έγινε και δική μου μεγάλη αγάπη. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει οτιδήποτε άλλο στη ζωη του. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις Πανελλήνιες είχα δηλώσει αποκλειστικά τμήματα μουσικών σπουδών και τίποτα άλλο».
Η απότομη έκθεση στα social media και τη μουσική βιομηχανία φέρνει αναπόφευκτα στο προσκήνιο και την κριτική, την οποία η Lou αντιμετωπίζει με μοναδικό αυτοσαρκασμό και αστείρευτο χιούμορ. Μιλώντας για τις αντιδράσεις του κοινού κάτω από τα βιντεοκλίπ της, μοιράζεται τα πιο ευφάνταστα και απίθανα σχόλια που έχει ακούσει: «Τα πιο κουλά σχόλια που έχουν δει κάτω από βιντεοκλίπ μου είναι το ότι είμαι το παιδί της Ελένης Φουρέιρα με την Άννα Βίσση. Είμαι hot σαν την Ελένη, είμαι loca σαν την Άννα. Αν ήμουνα καρτούν θα ήμουνα ο Ντάμπο γιατί θα ήθελα να πετάω και τα ελεφαντάκια είναι τέρμα cute, ή ο Ratatouille, ένα ποντίκι στους δρόμους του Παρισιού που ξέρει να μαγειρεύει».
Ως μια artist που επαναπροσδιορίζει τους κανόνες της ελληνικής μουσικής σκηνής,εξηγεί πώς η εμπειρία της στο Βερολίνο και οι ακαδημαϊκές της έρευνες διαμόρφωσαν τη μοναδική της ταυτότητα: «Πριν από 3 χρόνια βρέθηκα στο Βερολίνο για να κάνω το master μου στα music research, εστιάζοντας στη “queering kangoura” subculture. Μου έκανε τεράστια εντύπωση όλη αυτή η ελευθερία και η έκρηξη τέχνης που κυριαρχεί στην πόλη. Μάλιστα, όταν παρουσιάζαμε τα project μας στη σχολή, ξεκίνησα την προβολή μου βάζοντας το «Μαμά» του Sin Boy και είπα στους καθηγητές: “Αυτό είναι ο καγκούρας και τώρα θα σας δείξω πώς το κάνω queer”»
Παράλληλα, αποκαλύπτει την ξεκάθαρη φιλοδοξία της γύρω από τη Eurovision, βλέποντάς την ως μια ευκαιρία καλλιτεχνικής εκπροσώπησης της αλήθειας της: «Ένας από τους στόχους μου θα ήταν η Eurovision. Φαντάζομαι ότι θα ήθελα ένα τραγούδι σαν αυτά που γράφω, ένας artist σαν και εμένα, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα. Από αυτή την άποψη θα ήθελα πάρα πολύ να πάω, πιστεύοντας ότι η δική μου φωνή και όσα πρεσβεύω ως καλλιτέχνιδα ταιριάζουν σε αυτόν τον θεσμό, και θα δήλωνα συμμετοχή σε έναν εθνικό τελικό. Δεν ξέρω κατά πόσο η Ελλάδα είναι έτοιμη να δεχτεί μια καλλιτέχνιδα σαν εμένα, αλλά εγώ το μόνο που κάνω είναι να μένω πιστή στο όραμά μου και στην τέχνη μου».
Με το νέο της ολοκληρωμένο άλμπουμ να ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει σύντομα, η Λου μοιράζεται τις σκέψεις της για τη διαδικασία της σύνθεσης και τις εναλλαγές της ανάμεσα σε Αθήνα και εξωτερικό: «Στόχος μου είναι να βγάλω το άλμπουμ μου μέσα στο επόμενο διάστημα. Δουλεύω πολύ γι’ αυτό. Συνθέτω και γενικά σκέφτομαι. Απ’ όλα εμπνέομαι βασικά από τα άτομα που γνωρίζω, από το μέρος που ζω. Είμαι άλλος άνθρωπος στο Βερολίνο και άλλος άνθρωπος όταν είμαι Αθήνα».
Κλείνοντας, αποκαλύπτει με τον δικό της ανατρεπτικό τρόπο τους καλλιτέχνες με τους οποίους θα ήθελε πολύ να συνεργαστεί στο μέλλον: «Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον Saske, τον Akyla, τη Tamta και τη Lila. Εννοείται και με την Κατερίνα Λιόλιου, ξέρω ότι δεν το περιμένατε, αλλά φαντάζεστε πόσο ενδιαφέρον θα ήταν αυτό το μουσικό πάντρεμα; Η τέχνη δεν έχει ταμπού».
Διάβασε επίσης:
Δείτε το πλήρες άρθρο στο mad.gr →